25 Şubat 2011 Cuma

Dun hava cok guzeldi burada. Kendimizi nehir kenarina attik hemen.
Derin, bebek arabasinda uyuyordu. Biz Defne'yle ordeklere ekmek attik, sohbet ettik, ciceklere boceklere baktik. Papatyalar acmis, Defne sevincle bagirdi ortalikta "papatya,papatya" diye diye.






Sonra Derin uyandi, gozlerini acip disarda oldugunu gorunce oyle senlendi ki..
         
Bahar geliyor,yasasin!


21 Şubat 2011 Pazartesi

Bebegimi nicin aglatarak uyutmuyorum? (2)

1) Uzun sure aglamak bebeklerin beynine zarar verir.
Uzun sure aglatilan bebeklerde olusan kortizol beyne toksik etki yapar. Bu bebekler uzerinde yapilan arastirmalar, bu sekilde yetistirilen bebeklerin ileride agresif ve anti sosyal olduklarini,okul hayatlarinda basarisiz olduklarini ortaya koymaktadir.
http://news.bbc.co.uk/1/hi/8636950.stm
http://www.askdrsears.com/html/10/handout2.asp

2) Aglatilan bebek, kendini guvende hissetmeyecektir. Davranissal, fiziksel ve duygusal gelisimi de gercek potansiyeline ulasamayacaktir.

3) Aglatilan bebek, anne-babasindan duygusal olarak kopacaktir. Aglatilan bebekler, bir  kac gun icinde aglamayi kesip uykuya geciyorlarsa, bu onlarin bir seyleri ogrendiginin gostergesi degildir. Bebek, anne-babasindan tepki alamayinca, caresizligi ogrenir, umut etmemeyi ogrenir, bu yuzden uykuya gecer.

4)Anne-baba, bebegi aglatmayi sectigi icin, bebegin aglamasina duyarsiz hale gelecektir; bebegiyle arasindaki bag zayiflayacaktir.

5)Dunyanin en unlu pediatristlerinden biri olan Dr. Sears bu konuda ebeveynleri ozellikle uyarir:
"Beware of sleep trainers" yani uyku egitmenlerine dikkat edin der.

With most of these baby-training regimens you run the risk of becoming desensitized to the cues of your infant, especially when it comes to letting baby cry it out. Instead of helping you to figure out what baby's signals mean, these training methods tell you to ignore them. Neither you nor your baby learn anything good from this.

Bebege uyku egitimi vererek bebeginizin verdigi isaretlere karsi hassasiyetinizi yitirirsiniz, ozellikle de onu aglamaya biraktiginizda. Bu metodlar, size bebeginizin verdigi sinyalleri okumayi degil,bunlari hice saymayi ogretir. Bunun ne size, ne de bebeginize faydasi vardir.

http://www.askdrsears.com/html/7/T070700.asp

6) Bebeklerin sevgiye ve sefkate ihtiyaci vardir. Bu ihtiyaclari zamaninda ve gerektigi gibi karsilanan bebekler, ozguven duygusu icinde yasarlar ve buyudukce bu duyguyu icsellestirirler.
 Ihtiyaclari karsilanmis bebekler, yetiskinliklerinde dengeli bireyler olurlar.

7)Bebegi aglatarak uyutmak, bebegin uyanma sebeplerini ortadan kaldirmaz. Dr. Sears der ki,bebeklerin gece beslenmek icin uyanmalari normaldir, sik sik uyanmalari normal degildir. Bebegin uyanma sebeplerini arastirabilir, bunlar icin cozumler uretebiliriz. Elizabeth Pantley'in de bu konuda yazilmis kitaplari var, Turkce'ye de cevrilmis. Pantley'in kitabini Defne bebekken okumustum. Tam olarak cozmedi sorunumuzu ama faydali bilgiler edinmistim.

http://www.askdrsears.com/html/7/T070300.asp
http://www.pantley.com/elizabeth/books/0071381392.php

 8)Yine Dr. Sears'a kulak verelim:

On the surface, baby training sounds so liberating, but it's a short-term gain for a long-term loss. You lose the opportunity to know and become an expert in your baby. Baby loses the opportunity to build trust in his caregiving environment. You cease to value your own biological cues and judgment and follow the advice of someone who has no biological attachment, nor investment, in your infant.
 yani
Bebege uyku egitimi vermek cok ozgurlestirici gibi geliyor kulaga, ancak uyku egitimi kisa vadeli kazanim icin uzun vadeli kayiptir. Bebeginizi tanima ve onun hakkinda uzman olma firsatini kacirirsiniz. Bebeginiz cevresine guven duyma firsatini kacirir. Kendi biyolojik yargilariniza guvenmeyi birakir,bebeginizle biyolojik hic bir bagi olmayan, yatirimi olmayan birinin tavsiyesini takip etmis olursunuz.
Baska bir pediyatrist Dr. Jay Gordon, geceleri defalarca uyanmaktan yorulmus, bikmis anneleri anliyorum diyor ve ekliyor:

I don’t recommend any forced sleep changes during the first year of life. Probably the only exception to this would be an emergency involving a nursing mom’s health. There are many suggestions in books and magazines for pushing “sleeping through the night” during a baby’s early months or during the first year. I don’t think this is the best thing to do and I am quite sure that the earlier a baby gets “non-response” from parents, the more likely he is to close down at least a little.
Don’t get me wrong. I love the family bed, child-led weaning and cuddling all through the first, second, third year or more if it’s working well and if the family is doing well. Don’t let anyone convince you that this is a harmful choice or that there will be “no way” to get him out of your bed if you don’t do it now. Don’t believe anyone who says that babies who cuddle and nurse all night long “never” learn to self soothe or become independent. This is simply not true but it sells books and the myths stay in our culture.


Yasamin birinci yili icin zoraki uyku degisikliklerini kesinlikle onaylamiyorum. Tek istisna emziren annenin sagligiyla ilgili acil bir durum olabilir. Ilk aylarda veya ilk yilda bebegin gece boyu deliksiz uyumasi icin tavsiyelerde bulunan pek cok kitap var. Bunun yapilacak en iyi sey oldugunu dusunmuyorum ve bir bebegin ebeveyninden tepki almama yasinin kuculdukce, kendini kapatma ihtimalinin o derece artacagini dusunuyorum.
Beni yanlis anlamayin. Aile yatagini, cocugun emmeyi kendi kendine birakmasini, birinci,ikinci,ucuncu yilda ve otesinde kucaklamayi seviyorum, aile bundan memnun ise. Hic kimsenin sizi bunlarin cocugunuz icin zararli olduguna ikna etmesine ya da cocugunuzu kendi yataginizdan "simdi" cikarmazsaniz asla cikaramayacaginiza ikna etmesine izin vermeyin. Bebeginizi geceleri kucaklarsaniz ve emzirirseniz asla kendi kendini sakinlestiremeyecegini ya da bagimsizlasamayacagini soyleyenlere inanmayin. Bu dogru degildir ama bebege kendi kendine uyutmayi ogretme fikri kitap sattirir ve bu mitlerin kulturumuzde kalmasini saglar.

Dr. Jay Gordon'un 1 yasindan buyuk bebeklerle ilgili uyku onerilerini surada bulabilirsiniz:
http://drjaygordon.com/attachment/sleeppattern.html

9) Uyku egitimi bireyin kendini degersiz gormesine ve depresif bir kisilige sahip olmasina sebep olur.
http://www.rickross.com/reference/gfi/gfi7.html

10)Bebeklerin 7/24 ebeveynlige ihtiyaci vardir. Gunduzleri onlara nasil sevgi ve sefkatle yaklasiyorsak, gece de aynisini surdurmeliyiz. Bebeklerimizin ve dunyamizin  duyarsizliga degil,sefkate ihtiyaci var.


Bir onceki yazima yorum birakan sevgili annevebebisinin acik yurekliligiyle soyledigi gibi

Acikca soyleyeyim; cocugunuz dogduktan sonraki ilk 2 yili UNUTACAKSINIZ! O kadar. Durumu kabullenip, gunu kurtarmaya calisacaksiniz. Su olmadi, bu olmadi, ne zaman olacak, neden olmadi, simdi uyumazsa sonra nolur.. gibi seylerle kafanizi yormayacaksiniz. Hepsi geciyor. Tek yapmaniz gereken beklemek. Elbette gunu kurtaracak careler arayacak insan, uykusuzluk yorgunluk insani cileden cikariyor ama cozum diye onumuze sunulanlar ne kadar samimi, dostane, anne ve bebek dostu cozumler, ona da bakmak lazim..

Ben Defne kucukken, o gunduz uyudugu zamanlar uyumaya calisarak telafi etmeye calisiyordum yorgunlugumu. Ikinci cocukta boyle bir sansiniz pek olmuyor ne yazik ki, ama bu sefer de butun bunlarin gececegi bilgisiyle daha rahat olabiliyor, daha kolay katlanabiliyorsunuz. Bir de geceleri kac kez uyandigimi saymam, saate bakmam :)


Bu yaziyi yazarken Phd in parenting adli blogdan yararlandim.  Bu blogta uykuyla ilgili daha fazla bilgi bulabilirsiniz.
Ayrica Dr. Jay Gordon'un sitesinde Dr. Ferber'in geri adim attigini, cocuklarin aile yataginda da saglikli uyku aliskanliklari kazanabilecegini soyledigini okudum. Meraklilarina duyurulur!






















15 Şubat 2011 Salı

Bebegimi nicin aglatarak uyutmuyorum?

Gun gecmiyor ki, internette "bebekleri nasil uyutmaliyiz" konulu bir sey yazilip cizilmesin. Hepimizin izledigi bir yol var. Daha once yazmistim, biz, yani esim ve ben, bebeklerimizle birlikte uyumayi tercih ediyoruz. Bunu hem seviyoruz, hem de cocuklar icin daha yararli olduguna inandigimiz icin yapiyoruz. Kimisi tercih etmeyebilir, kimisi bu sekilde rahat uyumayabilir. Olabilir, kisisel bir tercihtir, kimseye de bir sey soyleme hakkini gormem kendimde.
Ancak, bebekleri nasil uyutmali konusu acilinca, birileri annelere hizmet etmek, anneleri bilgilendirmek (!) adi altinda "bebeginize kendi kendine uyumayi ogretebilirsiniz,aglasin varsin,pes etmeyin, biraz aglar ama bir kac gune kadar gecer, siz de rahat edersiniz,bebek de" gibi seyler yazinca hem kiziyorum, hem de uzuluyorum o bebekler adina.
Evet, bir bebek buyutmek hic kolay degil. Cogu bebek zor uyuyor, geceleri cok sIk uyaniyor, hele de calisan bir anneyseniz isiniz daha da zor.
"E hadi o zaman bebeklere kendi kendilerine uyumayi ogretelim, cunku bebeklerin de annelerin de iyi uykuya ihtiyaci vardir. Mutlu anne, mutlu bebek demektir." gibi soylemlere de kiziyorum. Evet mutlu bebekler icin mutlu annelere ihtiyac vardir. Ama bebegin mutsuzlugu pahasina mutlu olan  annelere degil. Yetiskin olan annedir. Uykusuz kaliniyorsa, anne yoruluyorsa, daha etkin cozumler bulmak annenin gorevidir. Bebegi uyutmak, daha uzun sure uykuda kalmasini saglamak icin daha insani ve yumusak yontemler var.
Birincisi, bu kadar cok bebek bu kadar cok uyaniyorsa bu normaldir ve dogal olan budur diye dusunuyorum. Nitekim antroplojik calismalar da bunu dogruluyor.
Ikincisi, 4 aylik ya 8 aylik bir bebekten kendi kendine uyumasini beklemenin haksizlik oldugunu  dusunuyorum. Uyuyan bebekler var,sizinki onlardan biriyse, ne guzel! Ama cogu bebek uyuyamiyor ve bebekleri ya da cocuklari henuz hazir olmadiklari bir seye zorlamanin dogru olmadigini dusunuyorum.
Ucuncusu de su: Sizin bir derdiniz olsa ve aglasaniz, esiniz, sevgiliniz, kardesiniz ya da anneniz, sizi "evet haklisin ama su an senle ilgilenemem" deyip, sizi o sekilde birakip odayi terk etseler ne dusunursunuz?
Bu konuya devam edecegim.

Yazinin ikinci bolumu icin tik tik.
 
















14 Şubat 2011 Pazartesi

Derin dunyayi kesfederken

Mutfaktan bahceye acilan kapiyi kesfetti ya, artik Derin'i tutabilene ask olsun!
Yerler islakmis, hava sogukmus hic umurunda degil. Kibar Defne'm bu kadar kucukken hic hoslanmazdi cimlerden,topraktan ; elleri kirlensin istemezdi :)

Bahcede rahat rahat oynamasi icin bir tulum almam lazim acilen.





11 Şubat 2011 Cuma

Blogger'da bir problem var. Gunlerce blogun renk ayari bozuk kaldi, ayarlara girip duzeltmeye calistigimda hic bir sey degismiyordu. Sonunda bunun Firefox guncellemelerinden kaynaklandigini ogrendim. Onu hallettim ama yan sutunlardaki ozellikler nedense en alta gidiyor. Pek yakinda cozmeyi umuyorum. Sabriniz icin tesekkurler :)

8 Şubat 2011 Salı

Her gune bir cumle

Defne buyurken yasadiklarimizi yazmaya,not almaya calisirdim.Ilk yil gayet duzenli gidiyordu her sey,ikinci yil da fena degildi. Sonra Derin'e hamileligim,tasinmamiz, derken ipin ucunu kacirdim. Yine yazdim tabii bir seyler ama o kadar duzenli olmadi.
Gecen gun Childhood 101'in yazari bu konuyu ele aldi. Her gunu kisaca anlatan bir cumle yazarsaniz isiniz kolaylasir,gozunuzde buyumez, hem de unutulup gitmez diyordu. Ben de oyle yapmak istiyorum artik.Bu da bir baslangic olsun.

Cumartesi gunu Derin'i uyutmaya calisiyorum,ninni soyluyorum. Defne de bana eslik ediyor:
Dandini dandini dastana
Danalar girmis bostana
Annesi babasini cok seviyor
Uyusun da buyusun ninni

Cok guldum  buna!

Pazar gunu Defne tv seyretmek istedi.Actim, bana donup "bana biskuvi muskivi bir seyler getirsene" dedi :)

Dun de ben Defne'ye kutuphaneden aldigimiz Ingilizce kitaplari okudum. Uyku vaktiydi. Ben kitaplari okuduktan sonra babasi yatiracakti Defne'yi. Babasindan da kitap okumasini istemis; ama bu kez Turkce kitap istemis ve buyuklerin kitaplarindan olsunmus. Birlikte Bilge Karasu'yu secmisler bizim kitaplarin arasindan ,Gocmus Kediler Bahcesi'nin ilk oykusunden bir parca okumuslar. Soner de ben de cok severiz Karasu'yu. Defnecik de sevmis, epeyce okutmus Soner'e. Sevdigini soylemis.

Bu arada Derin'i de ihmal etmeyelim ;-)  O da Incy Wincy Spider sarkisini duyunca parmak hareketlerini yapmaya basladi.
Defne okuldayken Derin'le oyun oynadik bugun. Kucuk hayvan figurlerini cok seviyor. Dinozorlarla gidikliyorum onu,cok guluyor. Aklina geldikce dinazorlari alip geliyor yanima. Bir de yilanla oynarken "tsss" diye ses cikarmayi ogrendi ve cok sevdi.

3 Şubat 2011 Perşembe

Derin buyurken

Bebeklerin 1 yasina girdikten sonra buyuk bir degisim gecirdikleri bir donem var. Derin su an oyle bir an'i yasiyor. Cok seviyorum bu donemi. Birden bire zihinleri aciliyor sanki,soylediginiz seyleri daha bir anlayarak bakiyorlar yuzunuze, daha cok tepki veriyorlar. Defne'den de cok net hatirliyorum bu  donemi.
Defne ve Derin cok farkli karakterler.
Derin dogustan 5-6 aylik olana dek nispeten kolay bir bebekti. Geceleri 2-3 kez uyanirdi. Defne'de daha cok zorlandigimi hatirliyorum. Bir kere, Defne zor uyuyan bir bebekti. Derin ise uykusu gelince fazla naz yapmadan uyuyan bir bebek.Gel gor ki, 4.aydan sonra gunduz uyudugunda, en fazla yirmi dakika-yarim saat uyumaya basladi. Defne ise 1.5-2 saat uyurdu gunduzleri.
Ne olduysa 7-8 aylikken oldu. Tipiktir,bebekler dis cikarmaya, bir takim gelismeler gostermeye baslar bu donemde,geceleri de daha cok uyanmaya baslarlar. Nitekim Derin'de de ayni seyler oldu.Hala da duzelmis degil.Zaten 2-2.5 yasina kadar cok sey beklemiyorum bu konuda. Defne'den hazirlikliyim :)
Derin Defne'ye gore daha sosyal bir bebek. Yabancilardan cekinmiyor, hemen herkesin kucagina atlayip gulucukler saciyor. Defne'yo oyun gruplarina ya da kutuphaneye falan goturdugumde yanimdan bir an olsun ayrilmazdi. Ancak 2.5 yas civarinda benden 1-2 metre uzakta oynamaya baslamisti. Derin ise arkasina bakmadan basip giden bir cocuk. Karakterin disinda bir de ilk cocuk ve ikinci cocuk olmanin da etkili oldugunu dusunuyorum bu konuda. Defne'den dolayi, Derin baska cocuklara da daha kolay yaklasabiliyor.
Turkiye'den buraya tasinacagimiz donemde yeni bir huy edindi: yataga yatirdigimiz an uyanmaya basladi. Gunduzleri genelde slingte uyuyordu zaten, hepten slingte uyur oldu. Gun icinde disari ciktigimizda pusette durmuyordu, en fazla 40-45 dakika sonra aglamaya basliyordu. O yuzden disari cikarken de surekli slingteydi. Aksamlari da ben koltukta, Derin kucagimda uyuyordu. Cok zor oluyordu,yerimden kipirdayamiyordum cunku. Yatirsam 20 dakika sonra uyaniyor,sonra uyutmasi zor oluyordu. Bugunlerde yavas yavas bu dongu kirilmaya basladi. Iki hafta once puseti cikardim,ozlemis mi ne, guzel guzel oturuyor simdi.
Aksamlari uyudugunda, biz otururken en azindan koltuga yatirabiliyorum. Bazen uyaniyor,emziriyorum, kucagimda uyuyor bir sure,sonra rahat edemedigini hissediyorum,yatiriyorum koltuga,uyanmiyor artik. Defne'den daha sosyal,daha rahat olmasina ragmen, dokunmaya, kucaklanmaya cok ihtiyac duyan bir bebek. Ihtiyaci karsilanmis olmali ki,yavas yavas atlatiyor bu donemi.
Bir ay kadar once yurumeye basladi, tabii dunyasi degisti cocugun. Yeni bir takim huylar edinmeye basladi. Ornegin ciglik atmak gibi.. Bir seyi istedi diyelim, ama ona veremeyecegimiz,bebek icin uygun olmayan bir sey,basiyor cigligi. Beni goremedi diyelim odada, ciglik atiyor. Seviniyor ciglik atiyor. Veya Defne onundeki oyuncagi aldi diyelim, basiyor yaygarayi.
Yakin arkadaslarimin cocuklarinda hic gormedim boyle bir ciglik atma olayini. Ama baska ortamlarda gordum ve ne yalan soyleyeyim, anne-baba cocukla pek ilgilenmemisler ki,cozumu ciglik atarak,bagirarak iletisim kirmakta bulmus diye dusunurdum. Derin sayesinde boyle olmadigini ogrenmis oldum :)
Bir yerde okumustum ya da duymustum,tam hatirlamiyorum ama suna benzer bir seydi:Tek cocugu olanlar, tum cocuklari kendi cocuklari gibi zannedermis. Iki cocugu olanlar cocuklarin biraz farkli oldugunu dusunurmus.Uc cocugu olanlar ise tum cocuklarin birbirinden farkli oldugunu anlarmis :))
Derin'in bu ciglik atma olayini nasil cozebilirim diye arastirinca "baby signing" cikti karsima. Bir kac anneyle konustum, erkekler kizlardan daha gec konustuklari icin cok faydali bulmuslar. Bu sayede cocuklari, duygularini ifade etmeyi ogrenmis, daha sakin olmuslar.
Dvd'yi ismarladim,bakalim,bekliyorum. Bir faydasi olacak mi, paylasirim ileride.
Bugunlerde Playful Parenting diye bir kitap okuyorum bir de, ebeveynlikle ilgili okudugum en iyi kitaplardan biri. Ozellikle 3 yasindan buyuk cocugu olanlar icin cok yararli olabilecek bir kitap. Bu kitap ayri bir yazi konusu.