1) Uzun sure aglamak bebeklerin beynine zarar verir.
Uzun sure aglatilan bebeklerde olusan kortizol beyne toksik etki yapar. Bu bebekler uzerinde yapilan arastirmalar, bu sekilde yetistirilen bebeklerin ileride agresif ve anti sosyal olduklarini,okul hayatlarinda basarisiz olduklarini ortaya koymaktadir.
http://news.bbc.co.uk/1/hi/8636950.stm
http://www.askdrsears.com/html/10/handout2.asp
2) Aglatilan bebek, kendini guvende hissetmeyecektir. Davranissal, fiziksel ve duygusal gelisimi de gercek potansiyeline ulasamayacaktir.
3) Aglatilan bebek, anne-babasindan duygusal olarak kopacaktir. Aglatilan bebekler, bir kac gun icinde aglamayi kesip uykuya geciyorlarsa, bu onlarin bir seyleri ogrendiginin gostergesi degildir. Bebek, anne-babasindan tepki alamayinca, caresizligi ogrenir, umut etmemeyi ogrenir, bu yuzden uykuya gecer.
4)Anne-baba, bebegi aglatmayi sectigi icin, bebegin aglamasina duyarsiz hale gelecektir; bebegiyle arasindaki bag zayiflayacaktir.
5)Dunyanin en unlu pediatristlerinden biri olan Dr. Sears bu konuda ebeveynleri ozellikle uyarir:
"Beware of sleep trainers" yani uyku egitmenlerine dikkat edin der.
With most of these baby-training regimens you run the risk of becoming desensitized to the cues of your infant, especially when it comes to letting baby cry it out. Instead of helping you to figure out what baby's signals mean, these training methods tell you to ignore them. Neither you nor your baby learn anything good from this.
Bebege uyku egitimi vererek bebeginizin verdigi isaretlere karsi hassasiyetinizi yitirirsiniz, ozellikle de onu aglamaya biraktiginizda. Bu metodlar, size bebeginizin verdigi sinyalleri okumayi degil,bunlari hice saymayi ogretir. Bunun ne size, ne de bebeginize faydasi vardir.
http://www.askdrsears.com/html/7/T070700.asp
6) Bebeklerin sevgiye ve sefkate ihtiyaci vardir. Bu ihtiyaclari zamaninda ve gerektigi gibi karsilanan bebekler, ozguven duygusu icinde yasarlar ve buyudukce bu duyguyu icsellestirirler.
Ihtiyaclari karsilanmis bebekler, yetiskinliklerinde dengeli bireyler olurlar.
7)Bebegi aglatarak uyutmak, bebegin uyanma sebeplerini ortadan kaldirmaz. Dr. Sears der ki,bebeklerin gece beslenmek icin uyanmalari normaldir, sik sik uyanmalari normal degildir. Bebegin uyanma sebeplerini arastirabilir, bunlar icin cozumler uretebiliriz. Elizabeth Pantley'in de bu konuda yazilmis kitaplari var, Turkce'ye de cevrilmis. Pantley'in kitabini Defne bebekken okumustum. Tam olarak cozmedi sorunumuzu ama faydali bilgiler edinmistim.
http://www.askdrsears.com/html/7/T070300.asp
http://www.pantley.com/elizabeth/books/0071381392.php
8)Yine Dr. Sears'a kulak verelim:
On the surface, baby training sounds so liberating, but it's a short-term gain for a long-term loss. You lose the opportunity to know and become an expert in your baby. Baby loses the opportunity to build trust in his caregiving environment. You cease to value your own biological cues and judgment and follow the advice of someone who has no biological attachment, nor investment, in your infant.
yani
Bebege uyku egitimi vermek cok ozgurlestirici gibi geliyor kulaga, ancak uyku egitimi kisa vadeli kazanim icin uzun vadeli kayiptir. Bebeginizi tanima ve onun hakkinda uzman olma firsatini kacirirsiniz. Bebeginiz cevresine guven duyma firsatini kacirir. Kendi biyolojik yargilariniza guvenmeyi birakir,bebeginizle biyolojik hic bir bagi olmayan, yatirimi olmayan birinin tavsiyesini takip etmis olursunuz.
Baska bir pediyatrist Dr. Jay Gordon, geceleri defalarca uyanmaktan yorulmus, bikmis anneleri anliyorum diyor ve ekliyor:
I don’t recommend any forced sleep changes during the first year of life. Probably the only exception to this would be an emergency involving a nursing mom’s health. There are many suggestions in books and magazines for pushing “sleeping through the night” during a baby’s early months or during the first year. I don’t think this is the best thing to do and I am quite sure that the earlier a baby gets “non-response” from parents, the more likely he is to close down at least a little.
Don’t get me wrong. I love the family bed, child-led weaning and cuddling all through the first, second, third year or more if it’s working well and if the family is doing well. Don’t let anyone convince you that this is a harmful choice or that there will be “no way” to get him out of your bed if you don’t do it now. Don’t believe anyone who says that babies who cuddle and nurse all night long “never” learn to self soothe or become independent. This is simply not true but it sells books and the myths stay in our culture.
Yasamin birinci yili icin zoraki uyku degisikliklerini kesinlikle onaylamiyorum. Tek istisna emziren annenin sagligiyla ilgili acil bir durum olabilir. Ilk aylarda veya ilk yilda bebegin gece boyu deliksiz uyumasi icin tavsiyelerde bulunan pek cok kitap var. Bunun yapilacak en iyi sey oldugunu dusunmuyorum ve bir bebegin ebeveyninden tepki almama yasinin kuculdukce, kendini kapatma ihtimalinin o derece artacagini dusunuyorum.
Beni yanlis anlamayin. Aile yatagini, cocugun emmeyi kendi kendine birakmasini, birinci,ikinci,ucuncu yilda ve otesinde kucaklamayi seviyorum, aile bundan memnun ise. Hic kimsenin sizi bunlarin cocugunuz icin zararli olduguna ikna etmesine ya da cocugunuzu kendi yataginizdan "simdi" cikarmazsaniz asla cikaramayacaginiza ikna etmesine izin vermeyin. Bebeginizi geceleri kucaklarsaniz ve emzirirseniz asla kendi kendini sakinlestiremeyecegini ya da bagimsizlasamayacagini soyleyenlere inanmayin. Bu dogru degildir ama bebege kendi kendine uyutmayi ogretme fikri kitap sattirir ve bu mitlerin kulturumuzde kalmasini saglar.
Dr. Jay Gordon'un 1 yasindan buyuk bebeklerle ilgili uyku onerilerini surada bulabilirsiniz:
http://drjaygordon.com/attachment/sleeppattern.html
9) Uyku egitimi bireyin kendini degersiz gormesine ve depresif bir kisilige sahip olmasina sebep olur.
http://www.rickross.com/reference/gfi/gfi7.html
10)Bebeklerin 7/24 ebeveynlige ihtiyaci vardir. Gunduzleri onlara nasil sevgi ve sefkatle yaklasiyorsak, gece de aynisini surdurmeliyiz. Bebeklerimizin ve dunyamizin duyarsizliga degil,sefkate ihtiyaci var.
Bir onceki yazima yorum birakan sevgili annevebebisinin acik yurekliligiyle soyledigi gibi
Acikca soyleyeyim; cocugunuz dogduktan sonraki ilk 2 yili UNUTACAKSINIZ! O kadar. Durumu kabullenip, gunu kurtarmaya calisacaksiniz. Su olmadi, bu olmadi, ne zaman olacak, neden olmadi, simdi uyumazsa sonra nolur.. gibi seylerle kafanizi yormayacaksiniz. Hepsi geciyor. Tek yapmaniz gereken beklemek. Elbette gunu kurtaracak careler arayacak insan, uykusuzluk yorgunluk insani cileden cikariyor ama cozum diye onumuze sunulanlar ne kadar samimi, dostane, anne ve bebek dostu cozumler, ona da bakmak lazim..
Ben Defne kucukken, o gunduz uyudugu zamanlar uyumaya calisarak telafi etmeye calisiyordum yorgunlugumu. Ikinci cocukta boyle bir sansiniz pek olmuyor ne yazik ki, ama bu sefer de butun bunlarin gececegi bilgisiyle daha rahat olabiliyor, daha kolay katlanabiliyorsunuz. Bir de geceleri kac kez uyandigimi saymam, saate bakmam :)
Bu yaziyi yazarken Phd in parenting adli blogdan yararlandim. Bu blogta uykuyla ilgili daha fazla bilgi bulabilirsiniz.
Ayrica Dr. Jay Gordon'un sitesinde Dr. Ferber'in geri adim attigini, cocuklarin aile yataginda da saglikli uyku aliskanliklari kazanabilecegini soyledigini okudum. Meraklilarina duyurulur!
Uzun sure aglatilan bebeklerde olusan kortizol beyne toksik etki yapar. Bu bebekler uzerinde yapilan arastirmalar, bu sekilde yetistirilen bebeklerin ileride agresif ve anti sosyal olduklarini,okul hayatlarinda basarisiz olduklarini ortaya koymaktadir.
http://news.bbc.co.uk/1/hi/8636950.stm
http://www.askdrsears.com/html/10/handout2.asp
2) Aglatilan bebek, kendini guvende hissetmeyecektir. Davranissal, fiziksel ve duygusal gelisimi de gercek potansiyeline ulasamayacaktir.
3) Aglatilan bebek, anne-babasindan duygusal olarak kopacaktir. Aglatilan bebekler, bir kac gun icinde aglamayi kesip uykuya geciyorlarsa, bu onlarin bir seyleri ogrendiginin gostergesi degildir. Bebek, anne-babasindan tepki alamayinca, caresizligi ogrenir, umut etmemeyi ogrenir, bu yuzden uykuya gecer.
4)Anne-baba, bebegi aglatmayi sectigi icin, bebegin aglamasina duyarsiz hale gelecektir; bebegiyle arasindaki bag zayiflayacaktir.
5)Dunyanin en unlu pediatristlerinden biri olan Dr. Sears bu konuda ebeveynleri ozellikle uyarir:
"Beware of sleep trainers" yani uyku egitmenlerine dikkat edin der.
With most of these baby-training regimens you run the risk of becoming desensitized to the cues of your infant, especially when it comes to letting baby cry it out. Instead of helping you to figure out what baby's signals mean, these training methods tell you to ignore them. Neither you nor your baby learn anything good from this.
Bebege uyku egitimi vererek bebeginizin verdigi isaretlere karsi hassasiyetinizi yitirirsiniz, ozellikle de onu aglamaya biraktiginizda. Bu metodlar, size bebeginizin verdigi sinyalleri okumayi degil,bunlari hice saymayi ogretir. Bunun ne size, ne de bebeginize faydasi vardir.
http://www.askdrsears.com/html/7/T070700.asp
6) Bebeklerin sevgiye ve sefkate ihtiyaci vardir. Bu ihtiyaclari zamaninda ve gerektigi gibi karsilanan bebekler, ozguven duygusu icinde yasarlar ve buyudukce bu duyguyu icsellestirirler.
Ihtiyaclari karsilanmis bebekler, yetiskinliklerinde dengeli bireyler olurlar.
7)Bebegi aglatarak uyutmak, bebegin uyanma sebeplerini ortadan kaldirmaz. Dr. Sears der ki,bebeklerin gece beslenmek icin uyanmalari normaldir, sik sik uyanmalari normal degildir. Bebegin uyanma sebeplerini arastirabilir, bunlar icin cozumler uretebiliriz. Elizabeth Pantley'in de bu konuda yazilmis kitaplari var, Turkce'ye de cevrilmis. Pantley'in kitabini Defne bebekken okumustum. Tam olarak cozmedi sorunumuzu ama faydali bilgiler edinmistim.
http://www.askdrsears.com/html/7/T070300.asp
http://www.pantley.com/elizabeth/books/0071381392.php
8)Yine Dr. Sears'a kulak verelim:
On the surface, baby training sounds so liberating, but it's a short-term gain for a long-term loss. You lose the opportunity to know and become an expert in your baby. Baby loses the opportunity to build trust in his caregiving environment. You cease to value your own biological cues and judgment and follow the advice of someone who has no biological attachment, nor investment, in your infant.
yani
Bebege uyku egitimi vermek cok ozgurlestirici gibi geliyor kulaga, ancak uyku egitimi kisa vadeli kazanim icin uzun vadeli kayiptir. Bebeginizi tanima ve onun hakkinda uzman olma firsatini kacirirsiniz. Bebeginiz cevresine guven duyma firsatini kacirir. Kendi biyolojik yargilariniza guvenmeyi birakir,bebeginizle biyolojik hic bir bagi olmayan, yatirimi olmayan birinin tavsiyesini takip etmis olursunuz.
Baska bir pediyatrist Dr. Jay Gordon, geceleri defalarca uyanmaktan yorulmus, bikmis anneleri anliyorum diyor ve ekliyor:
I don’t recommend any forced sleep changes during the first year of life. Probably the only exception to this would be an emergency involving a nursing mom’s health. There are many suggestions in books and magazines for pushing “sleeping through the night” during a baby’s early months or during the first year. I don’t think this is the best thing to do and I am quite sure that the earlier a baby gets “non-response” from parents, the more likely he is to close down at least a little.
Don’t get me wrong. I love the family bed, child-led weaning and cuddling all through the first, second, third year or more if it’s working well and if the family is doing well. Don’t let anyone convince you that this is a harmful choice or that there will be “no way” to get him out of your bed if you don’t do it now. Don’t believe anyone who says that babies who cuddle and nurse all night long “never” learn to self soothe or become independent. This is simply not true but it sells books and the myths stay in our culture.
Yasamin birinci yili icin zoraki uyku degisikliklerini kesinlikle onaylamiyorum. Tek istisna emziren annenin sagligiyla ilgili acil bir durum olabilir. Ilk aylarda veya ilk yilda bebegin gece boyu deliksiz uyumasi icin tavsiyelerde bulunan pek cok kitap var. Bunun yapilacak en iyi sey oldugunu dusunmuyorum ve bir bebegin ebeveyninden tepki almama yasinin kuculdukce, kendini kapatma ihtimalinin o derece artacagini dusunuyorum.
Beni yanlis anlamayin. Aile yatagini, cocugun emmeyi kendi kendine birakmasini, birinci,ikinci,ucuncu yilda ve otesinde kucaklamayi seviyorum, aile bundan memnun ise. Hic kimsenin sizi bunlarin cocugunuz icin zararli olduguna ikna etmesine ya da cocugunuzu kendi yataginizdan "simdi" cikarmazsaniz asla cikaramayacaginiza ikna etmesine izin vermeyin. Bebeginizi geceleri kucaklarsaniz ve emzirirseniz asla kendi kendini sakinlestiremeyecegini ya da bagimsizlasamayacagini soyleyenlere inanmayin. Bu dogru degildir ama bebege kendi kendine uyutmayi ogretme fikri kitap sattirir ve bu mitlerin kulturumuzde kalmasini saglar.
Dr. Jay Gordon'un 1 yasindan buyuk bebeklerle ilgili uyku onerilerini surada bulabilirsiniz:
http://drjaygordon.com/attachment/sleeppattern.html
9) Uyku egitimi bireyin kendini degersiz gormesine ve depresif bir kisilige sahip olmasina sebep olur.
http://www.rickross.com/reference/gfi/gfi7.html
10)Bebeklerin 7/24 ebeveynlige ihtiyaci vardir. Gunduzleri onlara nasil sevgi ve sefkatle yaklasiyorsak, gece de aynisini surdurmeliyiz. Bebeklerimizin ve dunyamizin duyarsizliga degil,sefkate ihtiyaci var.
Bir onceki yazima yorum birakan sevgili annevebebisinin acik yurekliligiyle soyledigi gibi
Acikca soyleyeyim; cocugunuz dogduktan sonraki ilk 2 yili UNUTACAKSINIZ! O kadar. Durumu kabullenip, gunu kurtarmaya calisacaksiniz. Su olmadi, bu olmadi, ne zaman olacak, neden olmadi, simdi uyumazsa sonra nolur.. gibi seylerle kafanizi yormayacaksiniz. Hepsi geciyor. Tek yapmaniz gereken beklemek. Elbette gunu kurtaracak careler arayacak insan, uykusuzluk yorgunluk insani cileden cikariyor ama cozum diye onumuze sunulanlar ne kadar samimi, dostane, anne ve bebek dostu cozumler, ona da bakmak lazim..
Ben Defne kucukken, o gunduz uyudugu zamanlar uyumaya calisarak telafi etmeye calisiyordum yorgunlugumu. Ikinci cocukta boyle bir sansiniz pek olmuyor ne yazik ki, ama bu sefer de butun bunlarin gececegi bilgisiyle daha rahat olabiliyor, daha kolay katlanabiliyorsunuz. Bir de geceleri kac kez uyandigimi saymam, saate bakmam :)
Bu yaziyi yazarken Phd in parenting adli blogdan yararlandim. Bu blogta uykuyla ilgili daha fazla bilgi bulabilirsiniz.
Ayrica Dr. Jay Gordon'un sitesinde Dr. Ferber'in geri adim attigini, cocuklarin aile yataginda da saglikli uyku aliskanliklari kazanabilecegini soyledigini okudum. Meraklilarina duyurulur!
