Bizim mutfagin halleri!

Bebekleri dolaplardan uzak tutmak icin dolap kulplarina takilan seyleri hic sevmem. Defne bebekken sadece deterjan dolabina taktik bir tane.Diger dolaplarda ya oynasa da ona zarar vermeyecek seyler bulundurduk ya da zamanla ogrendi nelerle oynayip nelerle oynamamasi gerektigini.
Derin'in de ayni sekilde ogrenmesini istiyorum ancak oturdugumuz bu evde ufak bir problem var:Mutfaktaki buzdolabi. Kucuk boy bir dolap ve Derin bunu rahatlikla aciyor.
Buzdolabinin lambasi cok ilginc geliyor,bir. Dolabin icindeki seyler cok ilginc geliyor,iki. Her seyi yere firlatmak ise en eglencelisi.
Ben de sabirla Derin'in hevesini alip bir ust asamaya gecmesini bekliyorum!Su ana kadar kirilan kavanoz olmadi.Rafta,yogurtlarin yaninda bir sos sisesi var,onu yapanlara mutesekkirim,cok saglammis!!
Bir iki kez rafi indirmeyi basardi.Aslinda, kendi de buzdolabina girmeye calisiyor bazen ama onu henuz becerebilmis degil :)

Gecen sabah,cocuklari tek baslarina birakip alelacele dus alip cikayim dedim. Aklim Derin'de cunku yurumese de oraya buraya tirmanmaya basladi.
Banyodan ciktim,bunlardan ses gelmiyor.Annem, "bir cocugun sesi cikmiyorsa kesin bir zarar isliyordur" der :) Oturma odasina gittim,ve ikisini bu sekilde buldum,cok sevindim.Resimde cok belli degil,Defne'nin sallanan bir koltugu var,oraya oturmus,sallaniyorlardi keyif icinde.

Sürpriz bir çekiliş

Ekim ayı, Attachment Parenting International tarafından Attachment Parenting (Doğal Ebeveynlik) ayı ilan edilmiş.

Ben de bu vesileyle,Defne'ye hamileyken alıp okuduğum,doğal ebeveynlik denilince akla gelen ilk isimlerden biri olan Dr.William Sears'in, hemşire eşi Martha Sears'la beraber kaleme aldığı The Attachment Parenting Book adlı kitabı, bir okuyucuya hediye etmek istiyorum.

Bu kitap, bana her şeyden önce bir anne olarak kendime güvenmeyi ve iç güdülerimi dinlemeyi öğretti.Defne'nin ilk aylarında dönüp dönüp okuduğum bir kaynak oldu.

Searslar bu kitaplarında doğal ebeveynliğin esaslarını anlatıyorlar. Çok kısaca özetleyecek olursam, altı temele oturtuyorlar doğal ebeveynliği:

1.Doğumda bağlılık: Mümkünse doğal doğum yapın ve doğumdan sonra bebeğinizle başbaşa vakit geçirin.

2.Bebeğinizin isteklerine hemen tepki verin, ağladığında hemen kucaklayın ve bebeğinizi rahatlatın. Bebeğinizi ağlatarak terbiye etmeye çalışırsanız, zamanla ağlama sesi sizi rahatsız etmez,bebeğinize karşı duyarsızlaşır ve bebeğinizden uzaklaşırsınız.

3.Bebeğinizi emzirin.

4.Bebeğinizle beraber uyuyun.

5.Bebeğinizi kucaklayın. Kucaklayamadığınızda wrap ya da sling tarzı taşıyıcılar kullanın ki iki eliniz boşta kalsın ve normal hayatınıza devam edebilin.

6.Sınırları iyi ayarlayın.Bebeğinizi ihmal etmeden,kendinize vakit ayırmanın önemini unutmayın.

7.Bebeğinize karşı duyarlı olun."Kucağa alışır","kendi kendine uyumayı nasıl öğrenecek?","ne zamana kadar emecek?" diyenlere karşı dikkatli olun,teknik peşinde koşmayın.Bebeğinizin ihtiyaçlarına cevap verin.Karşılanmamış ihtiyaçlar,ileride problemlere yol açarlar.

Dr.Sears bu şekilde yetiştirilen çocukların, kendilerini her zaman güvende hissetikleri için, daha kolay bağımsızlaştığını, potansiyellerine eriştiklerini ve dengeli birer birey olduklarını söylüyor.

Okunmuş ve yıllardır rafımda duran bir kitap, ama gayet iyi durumda,hiç bir şekilde yıpranmış değil. Konuya ilgi duyan birileri tarafından yeniden okunmayı bekliyor.

Çekilişe katılmak için yapmanız gereken tek şey bu yazıya bir yorum bırakmak.

Kendi blogunuzda,Facebook ya da Twitter sayfanızda bu çekilişten bahseder, link verirseniz,her link icin bir hak daha elde edebilirsiniz.Bunu yaptığınız takdirde,lütfen ikinci bir yorum bırakıp beni haberdar edin.Sizinle irtibata geçebilmem için lütfen e-posta adresinizi bırakmayı unutmayın.(Profilinde e-posta bilgisi olmayan okuyucular için)

14 Ekim Perşembe günü saat 18.00'e kadar yorum bırakabilirsiniz.

15 Ekim Cuma günü kitabı kazanan kişiyi buradan duyuracağım.

Sevgiler ve bol şanslar!

Not:Kitap Ingilizce'dir.

Anne sütü

Mary Cassatt, Maternite 1890

1-7 Ekim haftası Emzirme Haftası olarak çeşitli etkinliklerle kutlanıyor.
Ben de önümüzdeki hafta bu konuyla ilgili yazmak istiyorum.
Bundan 3 yıl önce Defne 8 aylıkken emzirme haftasında Başka Yollar'a şunları yazmışım:

Ben bebeğimi emzirmeyi çok istiyordum. Başlangıçtan itibaren ebelerden aldığımız destekle bu konuda hiç bir zorluk yaşamadık. Soner de her zaman çok destek oldu. Defne, 31. haftasını idrak ettiği şu günlerde haftada bir iki kez, bir iki kaşık buharda pişmiş meyve veya sebze yiyor, onun dışında tamamen anne sütüyle besleniyor. Benim sütüm olduğu sürece, kendisi bırakmak isteyene kadar da devam edecek.

Defne 3 yaş 9 aylık şu anda.Halen emiyor,bırakmaya da niyeti yok.
Derin 8.5 aylık.
İkisini de emzirebildiğim için çok mutluyum.
Hamilelikte emzirmek nasıldı,ikisini birlikte emzirmek nasıl,bunlarla ilgili mailler alıyorum ara sıra.Bunları önümüzdeki hafta yazmak istiyorum.
Bu yazıyı yaklaşık dört yıldır bu konuda en çok yararlandığım internet sitelerini belirterek kapatmak istiyorum.

Kellymom
Dr.Sears
Dr.Jack Newman
Mothering
I want my mum

Emziren tüm annelere bol sütlü günler!

Babies

Cumartesi aksami Babies'i seyrettim.Ilk Acalya'dan duymustum,sonra Yasemin de yazdi.Merak edip duruyordum.
Dunyanin dort ayri yerinden,Amerika'dan,Japonya'dan,Mogalistan'dan ve Namibya'dan dort bebegin hayatini konu alan bir belgesel Babies.Dogduklari gunden yurumeye baslayana kadar,yaklasik bir yas dersek,ilk bir yillari ele aliniyor.
Konusma yok pek.Bebeklerin anne babalari degil,bebeklerin kendileri,hareketleri,bakislari,sesleri on plana cikarilmis.Basit ama cok guzel bir film/belgesel olmus.
Her bebegin yasadigi cevre kendine ozgu.Her anne-baba farkli yaklasiyor bebegine,icerisinde bulundugu kosullara gore.Dort degisik kulturde yetisen bu cocuklar icin asil onemli olanin ne oldugunu yeniden gosteriyor bize film:Cocukluk bir macera. Ister iki tasla oynayin ister en son cikan oyuncaklarla,ihtiyaciniz olan en onemli sey,yaninizda size sevgi gosterecek,bagimsiz olmaniza yardimci olacak bir ailedir.
Siddetle tavsiye ederim.

Bebek taşıma (babywearing)

Bebegi slingle tasima kavramiyla Defne'den once tanistim. Cok eski caglardan,ilkel topluluklardan beri suregelen bu pratik uygulama, renk renk,desen desen slinglerin uretilmesiyle gunumuzde cok revacta. Defne'ye bebek arabasi aldigimizda 5 aylikti.O gune kadar ve o gunden sonra da,Derin'e hamile kalana kadar zevkle tasidim Defne'yi.Simdi sira Derin'de.
Sadece disarida degil,evin icinde de cok pratik sling kullanimi.Ozellikle ilk haftalarda anne rahmini andiran sling,bebege cok rahatlatici bir ortam sunuyor.Bebek kendini guvende hissediyor.Anne,bebege yakin oldugu icin sutu artiyor.Bebege her an dokunup,opup koklayabiliyorsunuz.
Iki cocuklu anneler icin de mukemmel bir urun sling.
Hem yeni bebeginizi kucaklayabiliyorsunuz,hem de bosta kalan iki eliniz sayesinde ilk cocugunuzla yakindan ilgilenebiliyorsunuz.Parka gidebiliyor,yemegini hazirlayabiliyor,kisacasi yine rahatca beraber vakit gecirebiliyorsunuz.



Bebek hayatinin ilk 9 ayinda anne rahminin sicakligini aramaya devam eder.8-9.ay civari emeklemeye,dis dunyayi kesfetmeye,anneden yavas yavas ayrilmaya baslar.Yavas yavas,slingte gecirilen vakit azalir.Bebek yurumeye baslar.Bu donemde de kah yurumek,kah oturmak isteyen ufakliginiz icin kullanislidir slingler.Cogu sling 15-20 kiloya kadar kullanma imkani sunuyor.

Little Child

Robert Wyatt'in Little Child adli sarkisini cok severim.Defne'ye hamileyken,ileride birlikte dinleyecegimizi hayal ederek dinlerdim.O gunler gelmis iste.Bir kac gun once dinledik ve sarkiyi cok sevdigini soyledi."Yarin yine dinleyelim" dedi.
Sarkinin orjinali Danny Kaye tarafindan kizi Danny Kaye icin 1955te kaydedilmis.


Bu da Robert Wyatt'in sesinden


Hepinize iyi pazarlar!

The Natural Child'dan

Jan Hunt'in daha once de bahsettigim The Natural Child adli kitabindan Turkceye cevirerek alintiliyorum:

Cocuklarimiza verdigimiz gizli mesajlar

Yenidogan
Soyledigimiz:Istedigin kadar agla,seni yeniden kucagima almayacagim.
Dusundugumuz: Aglaman beni cok uzuyor ama butun o uzmanlar yaniliyor olamaz.
Cocugun dusundugu:Beni sevmiyor,benle ilgilenmiyorlar. Annem mukemmel beri,demek ki terslik bende. Demek ki,ben onun sevgisine layik biri degilim.
20 yil sonra soyledigimiz:Tom'da ne buluyorsun anlamiyorum. Sana nasil davrandigini gormuyor musun? Sen bundan daha iyisini hak ediyorsun.


Bebek
Soyledigimiz:Memeyi birakiyoruz.Sen buyudun artik!
Dusundugumuz:Devam etmek isterdim ama akrabalarin elestirilerini daha fazla kaldiramiyorum.
Cocugun dusundugu:Hayatimdaki en onemli seyi kaybettim:uzun suren kucaklasmalari ve en sevdigim yiyecegi. Belki de ben kotu biriyim, kotu seyler yaptim ve cezalandirildim.
20 yil sonra soyledigimiz:Neden bu kadar cok iciyorsun?

2 yasinda
Soyledigimiz:Artik bizim yatagimizda uyumak yok! Yalniz degilsin,bak ayicigin da senle beraber uyuyacak.
Dusundugumuz:Anneannen bizle beraber uyumanin yanlis oldugunu soyluyor.Neden oldugunu tam anlayabilmis degilim ama onun memnuniyeti, senin memnuniyetinden daha onemli. Her neyse, bak, bu ayicikla beraber uyuyabilirsin.
Cocugun dusundugu:Ama haksizlik bu! Onlar gercek birine sarilarak uyuyabiliyorlar! Beni pek iyi tanimiyorlar,duygularimi onemsemiyorlar.Neyse ki, su ayicik var!
20 yil sonra soyledigimiz:Biliyorum, Tom seni terk ettigi icin cok uzgunsun,ama kredi kartina bu kadar yuklenmene ne gerek vardi?Aldigin bu ivir zivir seni rahatlatacak mi? Sen ne zaman bu kadar materyalist oldun?

4 yasinda
Soyledigimiz:Kardesine vurmaman gerektigini biliyorsun. Bir daha yaparsan,oyle bir tokat yersin ki, bir daha da unutmazsin!
Dusundugumuz:Bu durumu daha iyi idare etmenin bir yolu olmali, ama benim babam da bana boyle derdi. Demek ki, yaptigim, o kadar da yanlis degil.
Cocugun dusundugu:Kardesime kizdigim icin ona vurdum. Simdi de babam bana kizdi ve bana vurmak istiyor. Demek ki yetiskinler vurabilir ama cocuklar vuramaz. Peki, ben birine kizdigimda ne yapmaliyim? Her neyse,bir gun ben de yetiskin olacagim.
20 yil sonra soyledigimiz: Barda kavga mi cikardin? Yetiskin insanlar birine kizdiklarinda ona vurmazlar.Ben hic bir zaman sana siddete basvurmayi ogretmedim!

6 yasinda
Soyledigimiz:Bugun senin icin cok onemli bir gun. Korkma, sadece ogretmenlerinin soyledigi her seyi yap.
Dusundugumuz:Lutfen okulda ariza cikarip beni utandirma!
Cocugun dusundugu:Ama korkuyorum! Evden bu kadar uzun sure ayri olmaya alisik degilim. Galiba benden biktilar. Eger uslu cocuk olup,ogretmenin her soyledigini yaparsam, belki beni severler.
20 yil sonra soyledigimiz:Ne? Arkadaslarin seni uyusturucu almaya ikna mi ettiler? Herkesin her soyledigini yapacak misin?Senin kendi aklin yok mu?

8 yasinda

Soyledigimiz:Sinifta ogretmenini dikkatle dinlemiyorsun! Onemli seyleri nasil ogreneceksin?

Dusundugumuz:Cocugumun basarisizligi,benim de basarisiz oldugumu gosterir.

Cocugun dusundugu:Ogretmenin anlattiklari, ilgimi cekmiyor. Sanirim,o her seyin iyisini bilir. Benim ilgi duydugum konular onemsiz,demek ki.

20 yil sonra soyledigimiz:28 yasina geldin,hala hayatta ne yapmak istedigini bilmiyorsun! Ilgi duydugun hic bir sey yok mu yani?

10 yasinda

Soyledigimiz:Bir tabak daha mi kirdin?Bosver, bundan sonra bulasiklari ben kendim yikarim.

Dusundugumuz:Biliyorum,sana karsi daha sabirli olmaliyim ama bu sekilde,en azindan, bulasiklar cabucak yikanmis olacak.

Cocugun dusundugu:Ne kadar sakarim! En iyisi,yardim etmeye calismayayim.

20 yil sonra:O isi cok istiyorsun ama muracat etmiyorsun,oyle mi?Kendine daha cok guvenmen lazim!

12 yasinda

Soyledigimiz:Hadi disari cik ve arkadaslarinla oyna biraz!Emin ol,burada pineklemekten daha eglencelidir disarida oynamak!

Dusundugumuz:Biliyorum,senle daha fazla vakit gecirmeliyim ama su islerin bitirilmesi gerekiyor.

Cocugun dusundugu:Annemle ve babamla beraber bir seyler yapmak istiyorum ama her zaman cok mesguller.Sanirim arkadaslarim beni daha cok seviyor.

20 yil sonra:Bizi hic arayip sormuyorsun.Bizim duygularimizi hic onemsemiyor musun?

14 yasinda

Soyledigimiz:Canim,disari cikar misin? Babanla ozel bir sey konusuyorum.

Dusundugumuz:Bilmeni istemedigimiz bazi sirlarimiz var.

Cocugun dusundugu:Ben bu ailenin bir parcasi degilim.

20 yil sonra:Hapiste misin? Problemlerin vardi da,bize neden soylemedin?Aile icinde sir olmaz,bilmiyor musun? Biz nerede hata yaptik?

Bu konusmalar cok tanidik geldi bana,kimisi kendi hayatimdan,kimisi cevreden duyup gorup,ornegine sahit oldugum seyler,kendi cocuklarima soylemekten kacindigim seyler.

Bence iyi anne-baba olmanin altin kurali, cocugu, yasi kac olursa olsun, birey olarak kabul etmek, yetiskin bir insanla nasil iletisim kuruyorsak, onlarla da o sevgi ve saygi cercevesinde bir iliski kurmak.

Okulun ilk gunu

Bugun okulun ilk gunuydu.Defne yeniden okula baslayacagi icin cok heyecanliydi sabahleyin.Hadi gidelim artik deyip durdu.
Okul bahcesinden iceri adimimizi atar atmaz "sen beni birakip eve gitme ama, tamam mi" deyince eyvah dedim,yoksa...
Bu yil,yeni bir sinifi yeni bir ogretmeni var.
Sinifa girer girmez hemen ogretmenine resim yapmak istedigini soyledi.Sonra da hemen kaynasti herkesle.
Ben "biraz sonra gidebilir miyim" deyince,"o cocuklarin anneleri duruyor ama daha" dedi.Onlar bu yil yeni baslayan cocuklarin anneleriydi ve duruyorlardi gercekten de."Cocuklar alisana kadar anneleri duracak burada,ben de senle durmustum hatirliyor musun? Burasi senin eski okulun,ogretmenleri,arkadaslarini taniyor,biliyorsun.Ben biraz sonra gideyim,tamam mi?" deyince anlastik.
Sonra bahcede biraz bisiklete ve salincaga bindi,bir agaca tirmandi.
I:Hadi ben gidiyorum artik.Sen biraz daha oynar,sonra ogle yemeginden sonra servisle gelirsin.
D:Kucuk kizlar annelerinin gitmesine izin vermez,degil mi?
I:Evet,sen artik buyuk bir kizsin.Hadi opeyim seni ve gideyim artik.
D:Bir dakika ama Derin'i de opmek istiyorum ben.

O an icim eridi..

Eve dondum,Derin'i emzirip yatirdim.
Defne olmayinca ev o kadar sessiz ki,simdiden ozledim sekerfaremi.